Miłość pragnę miłować, skorom nie przeklęty,

Owa kochanka z lilią, co zna Ogród święty.



Dusza moja, pragnieniem tym uszczęśliwiona,

Jest śpiewem gwiazdy, który o zachodzie kona.



Chcę kochać lilię wiary miłością przeczystą,

Lilię, wśród cierni Krzyża drżącą, promienistą!



Bo me ziemskie miłości, tak rozdzierające

Piły już z wszystkich kwiatów rosnących pod słońcem.


O, czarni nad białymi strażnicy grobami -                                               

- Cyprysy! Czy to waszą rzeczą słodki śpiew?

I kto nad jałowymi waszymi szczytami

Widział kiedy gołębie krążące stadami?

A jednakże jesteście z rodu świętych drzew.

                                                          

z francuskiego przetłumaczył Stanisław Pieńkowski