Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Oto co rozkazuje głosić mistrz mój Słowo

(Niech będzie pochwalone!): O Dusze - Mówiące!

Kierujcie tęsknot waszych lot na Święte Słońce:

Ono Pańskiego z wami Przymierza odnową.



Czyż na to nas rzuciła w światłość przedwiekową

Dłoń Mocy, której godła na niebie są lśniące,

Abyście legły jako kamienie milczące,

Strącone z gmachów życia w przepaść bezechową?



O, wstać z hejnałem siły! Rozedrzeć te krepy

Waszych żałobnych nocy! W ogród zmienić stepy,

Niechaj na piaskach płoną Gorejące Krzaki!



Albowiem czas już bliski i zjawią się znaki,

I biada słabym! Rywal stłucze im w czerepy

Czaszki i w nich zasieje kwiaty swe - robaki!


Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy?

Jaki anioł, odwieczne pragnienie mej duszy,

Jednym swoim spojrzeniem szatany rozprószy?

Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy?



Oto trzeba już zdmuchnąć ten nędzny kaganiec,

Który smutną parodią dnia próżno mnie łudzi:

Wiem, że duch ów  promienny nigdy się nie zbudzi

I oto trzeba zdmuchnąć ten nędzny kaganiec!



Wielkie morze ciemności! ciężkie, głuche fale...

Serce, krwawa orkiestra, gra hymn pożegnania...

Hej! na pokład! na pokład, myśli bez świtania,

I płyńmy przez posępne, głuche, ciężkie fale!

 

(Węglem smutku i zgryzoty XXIV)


Całować cię! szalona, w szaleństwo wiodąca,

Młoda, a naznaczona chorobą! O, mego

Serca krwawiącego ślubie! Lata palącego

Znaku - gdzie wiosną znika woda nas żywiąca.



O, wgryźć się w twoje wargi, w których ślina drwiąca,

Wgryźć się w gardło i w piersi! W splot warkocza twego

Wplątać się - i chcieć ciebie! I ja pragnę tego,

Bezwstydna uczennico, i syreno drżąca,



Tak chciwie, tak leniwie - jak wierszy natłoku.

Ja, trup, statek posępny, tak nagle tonący

Wraz z duszą, jak z otchłani, w twym zielonym oku,



Ciebie, ciebie dziś pragnę, pogrążony w mroku

Przez miłość - i miłośnie o lawinie śniący

Krwawej purpury, w łonie śniegów bielejących.